“ما نمی توانیم” هم قابل احترام است.

“ما می توانیم” شعار خوبی است.

 

“ما نمی توانیم” هم قابل احترام است.

 

۱- ما نمی توانیم حتی با وجود توانایی شغلی از طریق پارتی بازی، در مصدر یک مسئولیت ورزشی، قرار بگیریم.

 

۲- ما نمی توانیم بدون برخورداری از توانایی شغلی از طریق پارتی بازی، در مصدر یک مسئولیت ورزشی، قرار گیریم.

 

۳- ما نمی توانیم افراد فاقد توانایی شغلی را در مصدر مسئولیت ورزشی، قرار دهیم.

 

۴- ما نمی توانیم در هنگام انجام مسئولیت شغلی در ورزش، به بنگاه داری و داد و ستدهای کلان اقتصادی هم مشغول باشیم.

 

۵- ما نمی توانیم برای دست یابی به منزلت و مسئولیت های سیاسی و کاربردهای انتخاباتی و جناحی، بدنبال مسئولیت ورزشی باشیم.

 

۶- ما نمی توانیم در حالی که توانایی جسمی ما اجازه نمی دهد  بدنبال دستیابی به مسئولیت ورزشی باشیم یا برای حفظ آن تلاش کنیم.

 

۷- ما نمی توانیم از جنبه درآمدی بدنبال پول یا منافع مالی بیش از دستمزد و حقوق و مزایای قانونی خود در هنگام مسئولیت ورزشی باشیم.

 

۸- ما نمی توانیم برای به زیر کشیدن یا تحقیر  یک مسئول ورزشی دیگر، به رفتارهای غیر قانونی و غیر اخلاقی متوسل شویم.

 

۹- ما نمی توانیم برای ناتوان نشان دادن یک مسئول ورزشی یا برای سرنگونی او یا حتی برای حفظ خود، به دسیسه بازی، مهره چینی و ایجاد ساختارهای مافیایی، روی بیاوریم.

 

ما می توانیم برای ورزش کشورمان مدیران و کارشناسان خوبی باشیم و البته ما نمی توانیم غیر از این باشیم.

 

صادق رئیسی کیا

بیست هفتم شهریورماه ۱۳۹۴

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *