نقش ورزش در دوره پسا تحریم   

تصور عمومی بر این است که پس از برجام، روند اقتصادی و صنعتی کشور بهبود خواهد یافت و شاهد اشتغال، افزایش تولید در ایران خواهیم بود و البته شاید بتوان گفت برجام زمینه‌هایی را برای تحقق چنین اهدافی فراهم خواهد کرد اما حقیقت این است که ما با واقعیت‌های بسیار بزرگ‌تری مواجه هستیم. 

 

افزایش آگاهی و نقش ملت‌ها در تعیین سرنوشت کشورها و پافشاری بعضی از ملت‌ها به حفظ هویت و هنجارهای ملی، روند جهانی شدن را تحت تاثیر قرار داده و الزاماتی را برای روند جهانی شدن ایجاد کرده و این روند را ناگزیر به انعطاف پذیری در قبال هنجارها و هویت‌های ملی ملت‌ها نموده است.

 

از سوی دیگر می‌توان گفت پس از برجام به همان اندازه که دایره ارتباط و همکاری ما با اقتصاد جهانی گسترده‌تر می‌شود عرصه رقابت اقتصادی برای بنگاه‌های اقتصادی ایران تنگ‌تر و شرایط ما برای حفظ هویت و هنجارهای ملی و اعتقادی خود، سخت‌تر خواهد شد و در این میان، یکی از نهادها و ابزارهایی که می‌تواند مردم و مدیران کشور را در برخورد فعالانه با شرایط جدید و پرهیز از انفعال، یاری دهد و ایران را در روند جهانی شدن به کشوری تاثیر گذار تبدیل کند ورزش است.

 

در روند جهانی شدن، خطرناک‌ترین وضعیت این خواهد بود که ما هویت، هنجارها و تاریخ تمدن ساز ایران را به این روند تزریق نکنیم.

غنی سازی روند جهانی شدن با هویت و هنجارهای ایرانی باید مورد توجه ما باشد.

 

در دوره پساتحریم، ورزش ایران می‌تواند نهادی برای روزآمد و کارآمد نمودن هر چه بیشتر هویت و هنجارهای ملی محسوب شود و در پیشبرد امور و اهداف کشور از جمله به روش‌های زیر، ایفای نقش نماید:

 

۱- سازماندهی مردم پیرامون هنجارهای اقتصادی منطبق با منافع کشور همانند ترویج مصرف محصولات و خدمات ایرانی، ترویج مصرف بهینه منابع،  ترویج جذب سرمایه‌گذاری خارجی، ترویج افزایش سرمایه‌گذاری، ترویج افزایش مهارتها و. . . تا بدین ترتیب بتوانیم در برابر هجوم محصولات و ارزش‌های دیگران دوام بیاوریم.

 

۲- سازماندهی مجدد ساختار و برنامه‌های ورزش کشور منطبق با سیاست‌های کلی کشور برای دوره پساتحریم یک ضرورت است. ما باید ورزش کشور را نسبت به منافع ملی و هنجارها و اقتضائات خاص منطبق با منافع ملی در این  دوره، تعامل گرا نماییم. ورزش کشور باید حول محور هویت، هنجارها و تاریخ تمدن ساز ایران، حداکثر سازی منافع اجتماعی و اقتصادی ایران در روند جهانی شدن را درک نماید و در جهت تحقق منافع ملی ایران و ایرانیان حرکت کند.

 

۳- ورزش کشور می‌تواند برای راهبری و ترغیب تولید کنندگان و فعالان اقتصادی ایران به افزایش کیفیت محصولات و خدمات داخلی همچون یک محرک و توانمند ساز، عمل نماید.

 

۴-ورزش کشور می‌تواند زمینه ساز افزایش تاثیر گذاری برنامه‌های تندرستی و درمان کشور، کاهش بیماری‌ها، کاهش هزینه‌های درمانی و تواما افزایش نشاط و شادمانی، تقویت روحیه و اراده ملی ایرانیان برای حفظ و حتی گسترش هویت و هنجارهای ملی خود و برای موثر و فعال بودن در قبال روند جهانی شدن از طریق برنامه‌ها، رویدادها و روابط ورزشی باشد.

صادق‌ رئیسی‌کیا   

منتشر شده در صفحه ۱۵ روزنامه آرمان شنبه ۲۱ شهریورماه ۱۳۹۴

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *