بایسته های حقوقی برای مدیران؛ تفاوت برند با علامت تجاری

هشدار: پیش از آغاز نوشتار، به اشخاصی که نوشتارهای من در روزنامه ها یا روی سایت شخصی یا وبلاگهایم را بدون ذکر منبع و بدون پیوند سایتم یا وبلاگهایم به نام خود یا دیگری به هر گونه ای منتشر می کنند متذکر می شوم که چشم به راه عواقب قانونی انتشار غیر مجاز و بدون اجازه نوشتارهایم باشند.

ذکر و باز نشر نوشتارهای من و هر نوشتاری که در روزنامه ها یا روی سایت شخصی و وبلاگهایم منتشر شده منحصراً با قید نام و نام خانوادگی ام و همراه با پیوند سایت و وبلاگهایم مجاز است.

در قوانین ایران، برند بطور جامع تعرف نشده است.

برند را می توان مجتمعی ای از ایده ها، ویژگی ها، خلاقیت ها، نوآوری ها و تمایزاتی دانست که با نام ها، نشان ها، علائم، طرح ها و روش ها در آمیخته شده اند تا در وهله نخست، امکان بهتری را برای معرفی کالاها و خدمات تولیدی فراهم کنند و در وهله بعد و البته تواما، نشانگر تمایز آنها از کالاها و خدمات تولیدی رقیب باشند.

 

در قانون ثبت اختراعات و طرحهای صنعتی و علائم تجاری ایران تعریف علامت تجاری بدین گونه است:

 

“علامت یعنی هر نشان قابل رویتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد”

 

با توجه به این تعریف می توان گفت:

 

برند؛ مفهوم بزرگی است که علامت تجاری جزئی از آن محسوب می شود.

 

صادق رئیسی کیا

سیزدهم مردادماه ۱۳۹۴

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *