نسخه های غیر علمی؛ آفت خصوصی سازی سرخابی ها

هشدار: پیش از آغاز نوشتار،  به اشخاصی که نوشتارهای من در روزنامه ها یا روی سایت شخصی یا وبلاگهایم را بدون ذکر منبع و بدون پیوند سایتم یا وبلاگهایم به نام خود یا دیگری به هر گونه ای منتشر می کنند متذکر می شوم که چشم به راه عواقب قانونی انتشار غیر مجاز و بدون اجازه نوشتارهایم باشند.

ذکر و باز نشر نوشتارهای من و هر نوشتاری که در روزنامه ها یا روی سایت شخصی و وبلاگهایم منتشر شده منحصراً با قید نام و نام خانوادگی ام و همراه با پیوند سایت و وبلاگهایم مجاز است.

نسخه هائی که این روزها برای خروج برنامه واگذاری سرخابی ها از ریل خصوصی سازی تجویز می شود حتی اگر از سر خیرخواهی و به منظور گره گشائی باشد مغایر با استراتژی ها، اسناد راهبردی، اهداف و برنامه های عملیاتی کشور در زمینه های صنعتی، ورزشی و خصوصی سازی است و با رویه های منطقه ای و بین المللی خصوصی سازی در صنعت و ورزش نیز همخوانی ندارد.

در حالی که برنامه خصوصی سازی پرسپولیس و استقلال با طی فرآیند حسابرسی، قیمت گذاری و حتی انجام مرحله اول مزایده در مسیر قانونی خود قرار گرفته طرح پیشنهاد واگذاری این دو باشگاه به خودروسازان یا مدیریت میان مدت شرکت های صنعتی بر این دو باشگاه، جریان عادی خصوصی سازی در ورزش کشور را دچار اختلال و انحراف از معیارها و شاخص های مندرج در سیاست ها و مقررات اجرای سیاست های اصل ۴۴ قانون اساسی خواهد نمود و بکار بستن این نسخه ها، تعادل جریان خصوصی سازی و معادلات پذیرفته شده اقتصادی و اجتماعی در فضای کسب و کار، هم در ورزش و هم در صنعت را دچار تشتت خواهد کرد.

حتی اگر فرض کنیم که مزایده مرحله دوم واگذاری این دو باشگاه نیز منتهی به واگذاری آنها در این مقطع نشود این امر، دلیلی برای عدم اجرای مقررات و سیاست های اصل ۴۴ در ورزش کشور و موجبی برای متوقف کردن خصوصی سازی سرخابی ها و توجیهی برای واگذاری آنها به خودروسازان یا انتقال شش ساله مدیریت آنها به بخش صنعت نیست.

خصوصی سازی در کشور بعنوان یک استراتژی و برنامه منسجم از عقبه ای ۱۰ ساله برخوردار است. اکنون ضعف ها، قوت ها و تجارب اجرای برنامه خصوصی سازی در حوزه های اقتصادی، صنعتی، پولی و بانکی و…پیش روی ما قرار دارند و ما البته می توانستیم برای شروع خصوصی سازی در حیطه ورزش از آن تجارب، ضعفها و قوت ها پند بگیریم و با لحاظ ویژگی های اجتماعی و فرهنگی این حیطه، طی یک قانون جامع و کارآمد، خصوصی سازی در ورزش کشور را کلید بزنیم.

هر چند به هر دلیلی این کار را نکردیم و واگذاری سرخابی ها را مثل واگذاری یک بنگاه اقتصادی صرف و بیشتر با انگیزه تامین درآمد، کاهش هزینه برای دولت و خروج مسئولیت این دو باشگاه از وزارت ورزش انگاشتیم و بدنبال این رفتارها اکنون نگران موفق شدن یا نشدن خصوصی سازی آنها هستیم اما اجازه نداریم به هیچ بهانه ای لزوم خصوصی سازی و اجرای سیاست های اصل ۴۴ در ورزش کشور را تضعیف یا آن را از مسیر خود خارج کنیم.

اگر تحت عنوان اجرای سیاست های اصل ۴۴ و به اسم خصوصی سازی سرخابی ها، عملا آنها را به اشخاص دارای ماهیت دولتی و انحصاری واگذار کنیم برنامه خصوصی سازی در کشور را در نظر عموم مردم که تعداد زیادی از آنها علاقه مند یا هوادار این دو باشگاه هستند تضعیف خواهیم کرد و به سرمایه اجتماعی کشور در این زمینه آسیب جدی وارد خواهیم ساخت.

از سوی دیگر اگر مزایده دوم سرخابی ها منتهی به فروش آنها نشد باید همه عوامل دست اندرکار اجرای سیاست ها و مقررات اصل ۴۴ از جمله مجلس شورای اسلامی و دولت و نهادهای اجرائی و نظارتی این سیاست ها به سرعت به رفع اشکال و اشتباهات در اجرای این سیاست ها همت گمارند و سعی کنند ضمن چاره جوئی برای دغدغه های مالی، اقتصادی، امنیتی، اجتماعی، اصل لزوم واگذاری سرخابی ها به بخش خصوصی را حفظ و با جدیت اجراء کنند.

در این خصوص می توان با انجام دقیق فرایند آماده سازی باشگاهها جهت واگذاری، عرضه عمومی سهام آنها یا عرضه بلوکی سهام در بلوکهای کوچک، در نظر گرفتن سهام ممتاز یا طلائی برای دولت جهت حفظ نظارت دولت بر مدیریت صحیح باشگاهها در یک بازه زمانی مشخص و در نظر گرفتن امتیاز در نحوه پرداخت و… امکان واگذاری این باشگاهها را با موفقیت بیشتری همراه کرد.

در هر صورت، بایسته ها و راهبردهای خصوصی سازی ایران، ظرفیت های کشور، تجربه و اقتدار نهادهای مختلف حاکمیت، قابلیت های موجود در بخش خصوصی، استمرار عزم مسئولین برای واگذاری سرخابی ها اگر با تصویب قانون نظام جامع باشگاه داری و اتخاذ برنامه ای کارآمد و شفاف برای خصوصی سازی در ورزش کشور همراه شود و در مسیر اجراء به بخش خصوصی و مردم در این زمینه اعتماد شود و نقش نظارتی دولت در چارچوب خودش به درستی انجام پذیرد نه تنها این مهم را به سرانجامی نیک خواهد رساند بلکه دستاوردی بزرگ برای همراهی و علاقه مردم به کل برنامه خصوصی سازی در ایران را رقم خواهد زد.

این نوشتار ابتدا در روزنامه آرمان روز دوشنبه هیجدهم اسفندماه ۱۳۹۳ چاپ و سپس روی سایت شخصی صادق رئیسی کیا منتشر گردید.

صادق رئیسی کیا

هیجدهم اسفند ماه ۱۳۹۳

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *