فوتبال؛بهترین پدافند غیر عامل

َاشتباه راهبردی و خطرناک ما در به نابودی کشاندن عمدی فوتبال و اتخاذ سیاست تبعیض مثبت علیه فوتبال با سعی در ایجاد محبوبیت فراگیر برای سایر رشته های ورزشی، بزودی تاثیرات و موج مخرب فنی و اجتماعی و فرهنگی خود را نشان خواهد داد و پشیمانی بزرگی را در تاریخ ورزشی کشور به ثبت خواهد رساند.

دنیای پیرامون ما ضمن درک چند بعدی و عمیق از فوتبال و با رفع اشکالات و با به فعلیت رساندن ظرفیتهای آن موفق شدند فوتبال را به لحاظ اقتصادی و تجاری به سطح یک صنعت تمام عیار و همواره رو به رشد ارتقا دهند و به لحاظ اجتماعی و فرهنگی از آن پشتوانه فرهنگی و سرمایه اجتماعی بس بزرگ برای جامعه و ملت و کشورهای خود بسازند.

مدتهاست که ارزشها، فرصتها،قابلیتها و ظرفیتهای نهفته در فوتبال بر دولتمردان،جامعه شناسان،اقتصاددانان،مدیران،بنگاههای اقتصادی،بازرگانان،اهالی فرهنگ و رسانه و… در بسیاری از کشورها روشن گردیده و آنان توانسته اند با درک صحیح از فرصتها و قابلیتها،روابط پرسود و ارزشمندی در جهات مختلف با فوتبال تنظیم کنند که نتیجه آن افزایش کارایی،اثربخشی و ایجاد ارزش افزوده فراوان و متقابل برای خودشان و فوتبال بوده است. این کشورها موفق شدند گامهای بزرگ و ارزشمندی در مراحل توسعه اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و…خود با حفظ و توسعه فوتبال بردارند.

آیا نقش و ارزش افزوده فوتبال در اقتصاد و اجتماع کشورهای اسپانیا،آلمان،ایتالیا و فرانسه قابل انکار است؟

آیا نقش فوتبال در حفظ انسجام و وحدت ملی انگلستان قابل انکار است؟

ترکیه در همسایگی ما با فوتبال و از فوتبال تا چه میزان در مسیر حرکت توسعه ای خود بهره برده است و آیا نقش فوتبال در به تصویر کشیدن نمای تازه تر و جذاب تر و منسجم تر از ترکیه برای گردشگران و همسایگان آن کشور قابل انکار است؟

آیا میتوانیم ارزش اقتصادی و اجتماعی روزافزون جام جهانی فوتبال و علاقه و باور کشورها برای حضور در آن جهت معرفی وجهه و شخصیت متعالی از خود را نادیده بگیریم؟

خوب است دوستانی که به هر قیمت و بهانه ای،مترصد تضعیف فوتبال هستند کمی انصاف به خرج دهند.

آیا تصور کرده اید که اگر فوتبال از سبد اوقات فراغت و سرگرمی و نشاط جوانان خارج شود چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟

آیا جایگزینی در همین اندازه و حتی معادل یک دهم فوتبال برای مردم و جوانانمان داریم؟

آیا توجه به تجربه موفق دیگران در بهره مندی حداکثری از فوتبال اقتضاء نمی کند تا در روش و رفتار خود و نوع برخوردی که با فوتبال آغاز کرده ایم اندکی تامل کنیم؟

یکی از دوستان خوبم می گفت: از منظر فرهنگی و اجتماعی، فوتبال یکی از موثرترین و بهترین پدافندهای غیرعامل برای کشور است. میلیونها نفر از مردم بویژه جوانان کشورمان، اخبار و مسائل فوتبال را دنبال می کنند یا بطور مستقیم و غیر مستقیم در موقعیتهای شغلی یا سرگرم کننده و تفریحات سالم مربوط به فوتبال قرار دارند.

آیا به خلاء ناشی از ضعف و نابودی فوتبال در کشورمان و آسیبهای فراوان اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و…ناشی از آن فکر کرده ایم؟

آیا به صرف وجود نواقص یا اشکالاتی در فوتبال باید اساس و ریشه آن را هدف قرار داد؟

آیا در صنایعی چون خودرو سازی،موتورسیکلت سازی یا راهسازی که بنا به آمارهای رسمی منتشره،هزاران نفر از هموطنانمان بدلیل ضعف ایمنی بعضی خودروهای داخلی،یا ضعف استاندارد ها در خودرو و موتور سیکلت سازی یا بدلیل وجود نقاط حادثه خیز در راهها و یا بدلیل ضعف در فرهنگ رانندگی، کشته و هزاران نفر دیگر مصدوم و معلول می شوند و صدها میلیارد تومان خسارت به مردم و خانواده ها و بیمه ها وارد می آید بجای چاره اندیشی درست و رفع مشکلات باید می رفتیم سراغ نابودی و به احتضار بردن صنعت خودرو سازی و راهسازی و موتور سیکلت سازی؟

ترور شخصیتی فوتبال و عزم برای از بین بردن یا تضعیف علاقه مردم به آن، راه به جایی نخواهد برد و دستاوردی جز افسردگی و فجایع اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی نخواهد داشت.

فوتبال ایران بی شک در همه ابعاد و سطوحش نیاز به اصلاح و تحول دارد. آنان که دلسوزند و توان اینکار را دارند به میدان تلاش و آنانکه به پاک کردن صورت مساله و به عقب راندن فوتبال می اندیشند را به تامل و تدبر بیشتر دعوت می کنم.

                                                                                                                                       صادق رئیسی کیا

                                                                                                                                  بیست و نهم شهریور ۱۳۹۳

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *