ضرورت تاسیس جامعه مشترک المنافع برای کشورهای حوزه تمدن و فرهنگ ایران

تا کنون در صفحه ها و شبکه های اجتماعی پیامهایی با این مضامین دیده ام که “تاریخ عهدنامه گلستان و ترکمنچای تمام شده و این سرزمین های از دست رفته باید به کشورمان بازگردد” و البته بنده هم علاقه و عشق وافر دارم حوزه تمدنی و فرهنگی ایران که تمام غرب آسیا از سین کیانگ چین تا آسیای صغیر و آسیای میانه و قفقاز و شرق مدیترانه و کانال سوئز و یمن و حتی تانزانیا را در بر می گرفته حفظ و احیا شود و در مطالب قبلی سایتم تحت عنوان “رسالت تاریخی ایرانیان در حفظ پهنه فرهنگی و تمدنی ایران” اشاراتی هم به این علاقه و تفکرم داشته ام اما هر چه بررسی و مطالعه میکنم که ملت و دولت ایران در حداقل ۴۰۰ سال گذشته چه برخورد و رابطه ای با همین سرزمین ها و اجزاء جدا شده داشته اند حس و نتیجه خوب نمی گیرم. ما برای ایجاد یک جامعه مشترک المنافع یا تشکیل سازمانها و نهادها و انعقاد معاهدات منطقه ای و بین المللی اقتصادی،ورزشی،فرهنگی ،گردشگری،پولی و بانکی و امنیتی و علمی و…به منظور متشکل و منسجم نگه داشتن سرزمین های پهنه تمدنی و فرهنگی خود کاری نکردیم. ما در دانشگاههایمان برای پذیرش دانشجویان و استفاده از نخبگان این سرزمین ها و اجزاء تمدنی خود کاری نکردیم. ما برای اعطای تابعیت و لغو روادید به مردمی که بخشی از تاریخ و تمدن و قبلا جز ملت ما بودند کاری نکردیم و قوانین خود را برای فراهم کردن این زمینه ها تنظیم مجدد نکردیم. در فرهنگستانها و کرسی های علمی خود جایی را برای دانشمندان و نخبگان افراد سابق ملت خودمان قائل نشدیم. ساز و کار و مقررات و محیطی فراهم نکردیم که سرمایه و ثروت آنها را جذب کنیم و …

 باید باور داشته باشیم که اراده ی بلند مدت هوشمندانه و همت متعالی برای گسترش جغرافیای تمدنی یک کشور یا اعاده و حفظ حوزه تمدنی یک ملت لازم است. آیا ما این همت و اراده را داشته ایم و داریم؟

اینکه طی صدها سال گذشته کاهلی کردیم و از عمق استراتژیک خود در ابعاد فرهنگی و امنیتی و پولی و علمی و …غفلت کردیم و دچار زیان تاریخی شدیم اکنون به اشکال مختلف خود را نمایان کرده است. بعنوان نمونه: بنا به تائید مقامات رسمی کشورمان گروههای مسلح تروریست که مورد حمایت دشمنان ایران بوده اند مکررا و حتی به تازگی از خاک پاکستان به کشورمان وارد و عملیات تروریستی اجرا کرده اند. در مورد اخیر که هواپیمای جاسوسی اسرائیل سرنگون شد نیز گفته شد که همسایه شمالی (احتمالا جمهوری آذربایجان) همکار اسرائیل در گستاخی و تجاوز به حریم هوایی ایران بوده است.

این دو همسایه تا کمتر از دو قرن پیش بطور کامل یا عمدتا بخشی از سرزمین ایران بودند به چه دلیل باید اکنون با سرزمین مادری و تمدنی خود دشمنی کنند یا همکار و حیات خلوت دشمنان سرزمین اصلی خود باشند؟ وقتی پیوند فرهنگی، امنیتی، علمی،تاریخی و تمدنی آن سرزمین های از دست رفته را هم از دست بدهیم فاجعه است. چرا باید آذربایجان شیعه که بخشی از خاک ما بوده اکنون خانه دشمن ما شود؟ انگلیس و روسیه و…از کشورهای تحت سلطه خود گروه کشورهای مشترک المنافع درست کردند. خط و زبان آذربایجان ما را روسی و هند را انگلیسی کردند و هزاران پیوند مشترک با اینها ایجاد کردند تا این کشورها را در چهارچوب خود نگه دارند و ما نشستیم تا سرزمین های جدا شده از ما،زبان و فرهنگ و امنیت و دیگر پیوندهایشان با ما قطع شد.

کشور باید عمق استراتژیک داشته باشد اگر نداشته باشد دشمن تا پشت در خانه هایمان و به درون خانه هایمان خواهد آمد کما اینکه بلحاظ فرهنگی آمده است. ما حوزه تمدنی و تاریخی خود را خالی کردیم و اکنون دشمن آنجا را خانه و لانه نظامیان و کالاها و اعتقادات خود کرده است. نباید این روند ادامه پیدا کند.

باید مثل عراق و سوریه و لبنان و افغانستان که اندکی در آنها عمق استراتژیک پیدا کرده ایم در همه سرزمینهای پهنه تمدنی خود از تاجیکستان و ازبکستان و قزاقستان و گرجستان و ارمنستان و ترکیه و یمن گرفته تا هند و عمان و تانزانیا عمق استراتژیک و گروههای نفوذ داشته باشیم. ثروتمندان و سرمایه های اینها را جذب کنیم. نخبگان و فرهیختگان اینها را جذب کنیم. اقتصاد و تجارت اینها را به دامن ایران بکشانیم. سیاست و روابط اینها را در قالب منافع مشترک ملی و منطقه ای و تمدنی و فرهنگی خود منسجم کنیم. فرهنگ و علم و تمدن غنی ایرانی اسلامی را در آن کشورها جاری کنیم. گردشگری با انها را رونق بدهیم. دانشگاهایمان باید دانشجویان و نسل آینده اینها را جذب و تحت تربیت خود بگیرد. بانک هایمان منابع و گلوگاههای اقتصادی و پولی حوزه تمدنی و تاریخی را بشناسد و در اختیار بگیرد نه اینکه اجازه بدهیم ثروت و منابع بانکی ما به سوئیس و… برود. دولت ما باید به مردم سرزمین های جدا شده و مردم حوزه تمدنی و تاریخی ایران با سرعت و سادگی تابعیت و اجازه رفت و آمد بیشتر و گسترده به ایران را بدهد و …

لازم نیست خاکی را تصرف کنیم ولی لازم است ذهن و قلب و اقتصاد و…پهنه تاریخی و تمدنی خود را جلب و تصرف کنیم. آنها بخشی از تاریخ و تمدن ما هستند. نباید به دامن دشمنان ما و بیگانه ها بیفتند.

صد البته استراتژیستها و مسئولین ذیربط کشورمان باید فورا و با درایت،اقدامات،برنامه ها،روش ها،تمهیدات،تشکلها و جمعیت ها و همراهانی را در این کشورها ساماندهی کنند و جذابیت ها و تسهیلات و شرایطی بوجود بیاورند که پیوند آنها به سرزمین و هویت اصلی در جهت حفظ و استمرار برادری و نیز دوستی روزافزون با ایران را موجب گردد و آشیانه دشمن و عوامل آن در این کشورها برای همیشه ویران شود.

                                                                                                                                       صادق رئیسی کیا

                                                                                                                                      بیستم شهریور ۱۳۹۳

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *