حرفهایی به بهانه مبارزه با فساد در فوتبال

مدتی است تحت عناوین مختلف،به بهانه های مختلف،رسانه های مختلف،افراد مختلف،مسئولین و نهادهای مختلف،با آمار، ارقام و استدلالهای مختلف،با انگیزه های مختلف درباره فساد در فوتبال چندان داد سخن سر داده اند یا به آن دامن زده اند که گویی فوتبال و اهالی فوتبال ناسالم ترین و غیر مفیدترین و ناپسندترین موجود در صحنه اجتماع هستند و باید به سرعت صحنه اجتماع را از آنان پاکسازی و آنان را مقهور و مذموم نمود.حتی دوستی در کسوت نمایندگی مجلس و روحانیت اصل برائت و حرمت آبروی انسانها در اسلام و رعایت قانون مجازات اسلامی را که خود وضع کرده اند نادیده گرفتند و بدون استثنا مدیران فوتبال را فاسد دانستند.

میگویند فوتبال فاسد است چون:

۱- عده ای از فوتبالیستها به خدمت مقدس سربازی نرفته و مدارک معافیت یا پایان خدمت آنها مخدوش و مجعول است و البته خدمت سربازی مقدس و الزامی است. فرار از خدمت سربازی را به اندازه ای مذموم می دانم که حتی مقایسه میزان فرار از خدمت سربازی در بین اقشار و گروهها و افراد مختلف و نسبت آن با فوتبال را مفید تلقی نمی کنم.

۲- در فوتبال گردش پول زیاد شده و این مساله باعث گرایش فوتبال به فساد شده است در حالی که کل گردش مالی یکسال فوتبال ایران مثلا شاید از یک پنجم مبلغ حتی یکی از پرونده های بانکی و یا از حجم مطالبات معوقه یک بانک دولتی هم کمتر باشد.

۳- خطای داوری در فوتبال را یکسره بنام فساد داوری مطرح میکنند و البته هیچ کس نه فساد در داوری که موردی و به نسبت از فساد اداری در سیستم های اداری کمتر است و نه خطای داوری که کم و بیش و حتی در سطح جام جهانی وجود دارد را مطلوب تلقی نمی کند. رتبه سیستم اداری ایران در شفافیت و سلامت اداری را بررسی بفرمائید. آرزوی همه ما ریشه کن شدن فساد و به حداقل رسیدن خطاها در همه حوزه ها و سیستم هاست ولی گناه فوتبال که سهم و نسبتش به کل سیستم اداری ما حتی به یک ده هزارم هم نمی رسد چیست که ده هزار برابر بیشتر از سایر انواع و زمینه های فساد و خطا بدان مشغولیم؟ شاید برای فرار به جلو و شاید برای تحت شعاع قراردادن آن موارد و شاید برای اینکه فوتبال بیش از آنها در مرئی و منظر است!!!

۴- میگویند بازار دلالی در نقل و انتقال بازیکن و مربی داخلی و خارجی دارای مفسده است و البته در مواردی هست. کما اینکه دلالی و مفسده های این چنینی حتی در نوبت دهی بعضی بیمارستانها و پزشکان و امور شهرداری و ثبت اسناد و مالیاتی و دارویی و ارز و اخذ تسهیلات بانکی و… هم با مبالغ و حجم بزرگتر در مواردی وجود دارد.

۵- فساد در فوتبال را ناشی از فساد مدیران فوتبال می دانند و بیرحمانه و بدون استثنا مدیران فوتبال را فاسد میدانند در حالی که حتی در بضی حوزه های تجاری و اقتصادی و نفتی و بانکی با پرونده هایی با مبالغ چند ده میلیاردی در دیوان محاسبات و مراجع ذیصلاح که حکم قطعی برای پرونده ها یا مدیران آن حوزه ها صادر شده کسی از مسئولین و مردم و رسانه های ما هرگز بدلیل وجود آن پرونده های معدود و آن مدیران معدود، بی محابا نظر به فساد همه مدیران آن مجموعه ها ندادند. مسلما در بین مدیران فوتبال هم هستند عده معدودی که خطا و بی کفایتی و حتی فساد در مورد آنها مصداق پیدا کند. بنابراین باید گفت آن دوستی که همه مدیران فوتبال را فاسد دانسته زحمت و رنج و تلاش اکثر مدیران فوتبال را به چه بهانه ضعیف و ناروایی خلاف موازین شرعی و قانونی نادیده گرفته و به آنان توهین و تهمتی بزرگ روا داشته است.

۶- رفتار،مصاحبه و برخورد بعضا سخیف بعضی از اهالی فوتبال را بعنوان مصداق و نشانه فساد در فوتبال مطرح می کنند و البته رفتار،برخورد و مصاحبه سخیف از هر کس که سر بزند ناپسند است اما با این شاخص نمیتوان حکم قاطع و کلی به فساد در فوتبال داد. در جامعه از اقشار و افراد مختلف حتی با تحصیلات و در کسوت و سطوح بالا رفتارهای سخیف سر می زند. رفتارهای سخیفی مانند تخریب و آلوده کردن جنگل و محیط زیست، استعمال دخانیات در اماکن عمومی، سد معبر و اشغال پیاده روها بوسیله عده ای از کسبه، رانندگی غیر اصولی و نقض مقررات از سوی بعضی رانندگان، برخورد غیر مسئولانه بعضی کارمندان و مدیران و حتی کارمندان و مدیرانی با تحصیلات دانشگاهی با ارباب رجوع و دهها نمونه مشابه را نمیتوان نشانه فساد دانست و همه افراد آن صنف و آحاد جامعه را بدلیل رفتار سخیف، فاسد تلقی کرد. رفتار سخیف با فساد تفاوت دارد و البته هر دو مذموم هستند و باید با هر دو مبارزه کرد. باید رفتار سخیف را اصلاح و رفتار فاسد را برانداخت. اما نمیتوان در مورد رفتار سخیف با فساد یک قضاوت و برخورد کاملا واحد داشت.

۷- پایان سخن:

الف) رفتار افراد،اقشار،نهادها و اشخاص هر جامعه ای تابعی است از همه عناصر،ویژگی ها و رفتارهای آن جامعه. نمیتوان در محیط،فرهنگ و شرایط کلان یک اجتماع که همه اقشار و صنوف و افراد در آن زندگی می کنند و از آن متاثر میشوند و بر آن تاثیر میگذارند انتظار عملکرد کاملا متفاوت از یک گروه یا قشر خاص داشت. در امر مبارزه با فساد بجای متهم کردن یک قشر خاص یا بزرگ نمایی یک اشکال در یک حوزه کوچک و بجای فرار به جلو و بجای دنبال کردن اغراض شخصی و بخشی باید نفر به نفر و قدم به قدم مسئولانه و منصفانه و کارشناسانه عمل کنیم.

ب) اهالی فوتبال بدلیل توجه و علاقه بیشتر مردم و رسانه ها به آنها باید اهتمام بیشتری به پرهیز از رفتارهای سخیف و رعایت دقیق اخلاق و هنجارهای جامعه از خود نشان دهند و مردم و کشور را بسوی رفتار و عملکرد و کارایی بهتر سوق دهند.

ج) اهالی فوتبال این روزها که در آستانه مذاکره جهت تعیین و دریافت حق پخش تلویزیونی هستند باید روی مطالبه حق پخش تلویزیونی و حل این مساله طی توافق با سیما و دیگر مسئولین تمرکز کنند و تحت شعاع حواشی یا مسائلی مانند موضوع مورد بحث که چه بسا برای دور کردن ذهن مدیران فوتبال از مطالبه این حق بدان دامن زده میشود از این مهم که برابر شاخص های بین المللی بین ۵۰ تا ۶۰ درصد درآمد باشگاههای ورزشی حرفه ای فوتبال از محل حق پخش تلویزیونی است غفلت نکنند.

د) اهالی فوتبال نباید از مطرح شدن مبحث مبارزه با فساد در فوتبال در موضع تقابل یا انفعالی قرار گیرند بلکه باید از باب امر به معروف و نهی از منکر و در جهت مبارزه با انواع فساد از این فرصت جهت کمک به مردم و مسئولین برای ارتقا سطح سلامت و شفافیت سیستم اداری کشورمان در همه ابعاد و زمینه ها استفاده کنند و جریان مبارزه با همه انواع فساد را تقویت و در آن مشارکت مسئولانه و جدی داشته باشند.

 

                                                                                                                                             صادق رئیسی کیا

                                                                                                                                             ششم شهریور ۱۳۹۳

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *