بمان تا بمانم به دهر ای حسین (ع)

بمان تا بمانم به دهر ای حسین (ع)

عشق و محبت به تو قرنهاست که در قلب ما نشسته است. آزادگی و عشق به آزادگی که همواره عنصر شخصیت ایرانی بوده قرنهاست که با نام و یاد تو در تاریخ و رسوم ما جلوه می کند.

قرنهاست که نهاد حق طلبی و ایستادگی در برابر ظلم را با تبیین قیام تو در خاطرمان زنده نگه داشته ایم وهر زمان که تو را یاد کردیم عزت و سربلندی بدست آوردیم.

از خود گذشتگی و شهادت را در مکتب تو آموختیم و با آن در یک دفاع مقدس هشت ساله، کشورمان را در برابر هجوم همه دشمنانش حفظ کردیم.

اگر نام و قیام تو نبود شعور و شور را با کدام واژه و نشانه می شناختیم؟

ایرانیان دوباره تو را خواندند و نام و قیام تو را یاد کردند و از دشمنی و ناسپاسی نسبت به تو اظهار برائت نمودند.

تو مرگ با عزت را سعادت و زندگی با خفت را هلاکت دانسته ای و سعادت ما در با تو بودن است.

توماندگارترین چهره تاریخی. تو مجسم ترین جلوه ایثاری.تو قاطع ترین برهان حقی. تو عالی ترین مظهر شعوری. تو کاملترین نمونه مبارزه ای.تو پیروز ترین ، جاودانه ترین و جاری ترین رویکرد شیعه ای.

تو استوارترین قامت انسانیت بوده ای و هستی و خواهی بود. بمان تا بمانم به دهر ای حسین.(ع)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *